Babiński Zbigniew

Źródło: Tadeusz MALINOWSKI, "Poczet lotników polskich", Entuzjasta lotnictwa 1/1995

Urodził się 13 maja 1896 roku w Sosnowcu. W latach 1912-13 wybudował dwa szybowce. Wykonał na nich wiele udanych lotów w Milanówku pod Warszawą. W 1918 roku aktywnie uczestniczył w akcji rozbrajania Niemców. 16 grudnia 1918 roku już jako podporucznik brał udział w przysiędze wojskowej złożonej na lotnisku mokotowskim.

Będąc pilotem wojskowym brał udział w wojnie polsko-radzieckiej. Zaproponował atakowanie konnicy radzieckiej za pomocą samolotu. Propozycja obejmowała dwie wersje ataku - w czasie jazdy i postoju. Samolot miał się zbliżać do konnicy na małej wysokości od tyłu oddziału, przestraszyć jeźdźców i koni pracującym silnikiem i otwarciem ognia z broni pokładowej. Następnym etapem było zrzucanie jeźdźców z koni za pomocą podwozia. Sam wykonał wiele ataków wg tego opisu.

Szczególnie wyróżnił się 14 sierpnia 1920 roku w atakowaniu konnicy bolszewickiej pod Pułtuskiem. W okresie międzywojennym pełnił służbę w jednostakwch we Lwowie, Bydgoszczy, Dęblinie i Warszawie. Był pilotem doświadczalnym i oblatywał m.in. samoloty WZ-X, D-1 Cykacz, Kogutek I i Kogutek II. Był uczestnikiem Challenge w 1930 roku.

Tuż przed wybuchem II WŚ 24 sierpnia 1939 roku został skierowany do Wilna. 16 września 1939 roku wykonał swe ostatnie zadanie bojowe - lot zwiadowczy. Z 17 na 18 września 1939 roku został wzięty do niewoli radzieckiej. Został zamordowany w kwietniu 1940 roku w Katyniu.

Źródło:

• Tadeusz MALINOWSKI, "Poczet lotników polskich", Entuzjasta lotnictwa 1/1995