Lloyd C.V

Węgierski samolot rozpoznawczy będący konstrukcją rozwojową samolotu Lloyd C.IV.

W stosunku do poprzednika różnił się mocniejszym silnikiem, poprawioną aerodynamiką i mniejszymi wymiarami płatowca.

Egzemplarze produkowane w wytwórni macierzystej Lloyd (seria 46) były wyposażane w silniki Austro-Daimler o mocy 185 KM. Natomiast egzemplarze pochodzące z produkcji w zakładach austryjackich WKF (seria 82) wyposażano w silniki węgierskie Benz Bz-IVa o mocy 220 KM.

Samolot ten znany był w lotnictwie austryjackim jako "Kikeriki" ("kukuryku"). Nazwa ta pochodziła od charakterystycznego kształtu usterzenia pionowego samolotu. Natomiast w lotnictwie polskim przyjęła się nazwa "Fornir" z racji pokrycia całego samolotu sklejką.

Samolot ten nie był popularny wśród pilotów z powodu kruchości konstrukcji. Krótko po wprowadzeniu go do służby frontowej w 1917 roku wycofano go do jednostek treningowych i zapasowych.

Wyprodukowano ok. 100 egzemplarzy tego samolotu.

W lotnictwie polskim używano 6 egzemplarzy tego samolotu do 1924 roku.

Samolot Lloyd C-V był dwupłatowcem konstrukcji drewnianej. Kadłub drewniany kryty sklejką. Skrzydła drewniane kryte sklejką. Lotki kryte sklejką. Usterzenie z rur stalowych. Stateczniki kryte sklejką, stery płótnem. Uzbrojenie samolotu stanowił km. obserwatora. Załogę samolotu Lloyd C-V stanowili pilot i obserwator.

Inne fotografie / ilustracje:

Silnik	Austro-Daimler Bauart 18000
Moc [KM]	185
Rozpiętość [m]	11,20
Długość [m]	7,22
Wysokość [m]	3,00
Powierzchnia nośna [mkw]	27,63
Masa własna [kg]	800
Masa całkowita [kg]	1125
Prędkość maks. [km/h]	165
Prędkość wznosz. [m/s]	3,92
Pułap [m]	4600
Zasięg [km]	900

Źródła:

• Andrzej MORGAŁA, "Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924", Bellona Lampart, Warszawa 1997
• Krzysztof CHOŁONIEWSKI, Wiesław BĄCZKOWSKI, "Barwa w lotnictwie polskim", tom VI, WKiŁ, Warszawa 1987